تو مثل طلوع خورشید

گاهی سرخی گاهی زردی

تو مثل دوا می مونی که واسه شفای دردی

تو مثل هوا می مونی تو خودت زندگی هستی

به شراب سرخ نابی که من داده ایمستی

واسه مهربونی تو الهی که من بمیرم

تو لحظه های آخر دستای تو رو بگیرم

الهی الهی الهی الهی من بمیرم بمیرم

که شاید بیاییی دستات بگیرم ...

شعر از داش جوات