کاش بدونم از کدوم جاده میای تا دو تا دستامو دروازه کنم
گریه ها مو سر بدم رو دامنت روی سینت نفسی تازه کنم

کاش بدونم از کدوم جاده میای تا بشینم لحظه‌ها به انتظار
دوتا چشمام فانوس جاده بشن تا ببینی‌ جاده‌ها رو در شب تار

عشق من بیا که اینجا بی‌ تو موندن نداره بیا تا غصه بمیره منو آروم بذاره
زندگی‌ بی‌ تو یه زندونه برام کاش بدونی عمر من مثل یه مهمونه برام

کاش بدونم از کدوم جاده میای تا بشینم لحظه‌ها به انتظار
دوتا چشمام فانوس جاده بشن تا ببینی‌ جاده‌ها رو در شب تار

تو مثل طلوع خورشید

گاهی سرخی گاهی زردی

تو مثل دوا می مونی که واسه شفای دردی

تو مثل هوا می مونی تو خودت زندگی هستی

به شراب سرخ نابی که من داده ایمستی

واسه مهربونی تو الهی که من بمیرم

تو لحظه های آخر دستای تو رو بگیرم

الهی الهی الهی الهی من بمیرم بمیرم

که شاید بیاییی دستات بگیرم ...

شعر از داش جوات

جمعه یعنی تلویزیون سیاه سفید ۲۱ اینچ پارس ،

گزارش هفتگی ، بوی نم ، فيلم سينمايي ژاپني، مشق های ننوشته …

این تعریف از جمعه هیچوقت از سرم بیرون نمیره !

خردمند هرگز غم آنچه را از دستش رفته نمی خورد

حتی اگر عزیز ترین کسش مُرد و وی را به خاک سپرد

شکسته ی غم و درد نمی گردد

دیگر آنکه مُرد خردور از نادیدنیها چنان دل می کند

که باد از بید می گذرد

اگه یادش بره که وعده با من داره وای وای وای
اگه دل بیچارم رو به دست غم بسپاره وای وای وای
ای خدا بهار اومد گل من نیومد وای وای وای
فصل کشت و کار اومد یار من نیومد وای وای وای

دل من شکسته طاقت نداره والا
اگه پیغوم بده دیگه دوستم نداره وای وای وای
که دیگه ناله هام براش اثر نداره وای وای وای

 

برای دانلود روی لینک زیر کلیک کنید

دانلود

میم مثل رفیق

الان پیش خودت میگی رفیق که میم نداره.

اما معرفت که داره

سلامتي رفيقاي با معرفت

ای عشق . چقدر خوشبخت می زیستم .

آن زمان که می توانستم پیروزمندانه در برابر هیجانات تو پایداری کنم!

ولی افسوس! اکنون سیل اشک از دیده بر دامن می بارم و در چنگال قدرتت دست و پا می زنم

به جهانی ندهم عالم درویشی را
که جهان غمکده ای در نظر درویش است
انجا كه نظر گه دلِ درويش است
درويش خدا نيست
خدا درويش است

نشان دوست نکو آنست که خطای تو را بپوشاند

تو را پند دهد و رازت را آشکار نسازد

نازک تر از گلپر بود، خوشبوتر از گل؛
یک روسری گلدار برسر، گلسر از گل؛
یعنی خدا می خواست بر فرزند گوید:
"یادت بماند هست جنس مادر از گل!"