خودروی آریا و شاهین از خودروهای لوکس دوران پیش از انقلاب است.

برای سرزمینی که روشنفکرش ،

همواره سخن فرمانروایان زیاده خواه را ،

آیینه وار تکرار می کند ، باید گریست

گل گلخونه من یکی یک دونه من

چراغ خونه من اومدم باز اومدم باز

نمی خوام گریه کنم واسه مرگ غنچه ها

تو به من هدیه بکن پر پرواز پر پرواز

خسته دلداری می خواد از شما یاری می خواد

توی قحطی بهار دل پرستاری می خواد

گل گلخونه من یکی یک دونه من

چراغ خونه من اومدم باز اومدم باز

نمی خوام گریه کنم واسه مرگ غنچه ها

تو به من هدیه بکن پر پرواز پر پرواز

به من غم زده دل مرده دوباره درس محبت بدهید

من افسرده نا امید و دوباره به خنده عادت بدهید

خسته دلداری می خواد از شما یاری می خواد

توی قحطی بهار دل پرستاری می خواد

گل گلخونه من یکی یک دونه من

چراغ خونه من اومدم باز اومدم باز

نمی خوام گریه کنم واسه مرگ غنچه ها

تو به من هدیه بکن

پر پرواز پر پرواز پر پرواز پر پرواز

دانلود آهنگ گل گلخونه عارف

اگه تونستین تشخیص بدین این سه نفر کی هستند ؟

توی نظرات کامنت بگذارید.

با من صنما دل یک دله کن

گر سر ننهم آنگه گله کن

مجنون شده‌ام از بهر خدا

زان زلف خوشت یک سلسله کن

سی پاره به کف در چله شدی

سی پاره منم ترک چله کن

مجهول مرو با غول مرو

زنهار سفر با قافله کن

ای مطرب دل زان نغمه خوش

این مغز مرا پرمشغله کن

ای زهره و مه زان شعله رو

دو چشم مرا دو مشعله کن

ای موسی جان شبان شده‌ای

بر طور برو ترک گله کن

نعلین ز دو پا بیرون کن و رو

در دست طوی پا آبله کن

تکیه گه تو حق شد نه عصا

انداز عصا و آن را یله کن

فرعون هوا چون شد حیوان

در گردن او رو زنگله کن

مولوی

ای جوانی رفتی زدستم درخون نشستم
جوانی ، کجایی ، چرا رفتی که من از تو طرفی نبستم
غم پیری ، نبود دیری که درهم شکستم

جوانی را زکف داده‌ام رایگانی

کنون حسرت برم روز و شب برجوانی

نه هوشیار و نه مستم ندانم که کی هستم جوانی چو رفتی تو زدستم

ندیدم سود از جوانی در زندگانی چه حاصل از زندگانی دور از جوانی

جفاها کشیدم دردا که دیدم از مهربانان نامهربانی
غمت را نهفتم درسینه اما با کس نگفتم راز نهانی

ندیدم سود از جوانی در زندگانی چه حاصل از زندگانی دور از جوانی

تویی جلوه شبابم که چون جویمت نیابم
امیدم ، کجایی کجایی اگر در برم نیایی

بسازم با سوز هجر و داغ جدایی
بسازم با سوز هجر و داغ جدایی

خدایا

به من توفیق عشق بی هوس تنهایی در انبوه جمعیت

و دوست داشتن بی آنکه عشق بداند را عطا کن

جمله از مشتی علی شریعتی

پیکان یادش بخیر