برای دانلود به ادامه مطلب مراجعه نمایید

و یا روی لینک زیر کلیک کنید

دانلود

 آنچه از آبگوشت نمی‌‌دانید

همه دایره‌المعارف‌هایی که درباره ایران تالیف شده‌اند، مدخل «آبگوشت» دارند. شاید باور نکنید اما آبگوشت در کنار همه نام‌ها و نامداران فرهنگ ایرانی، در دایره‌المعارف‌های تخصصی بدل به مدخلی مفصل شده اما در منوی هیچ یک از رستوران‌های تهران آبگوشت نیست! برای خوردن آبگوشت باید به خانه، چایخانه، قهوه‌خانه یا دیزی‌سرایی رفت. آن هم فقط سر ظهر، نه قبل و نه بعد از آن. از قدیم دکان‌هایی هستند که به طور تخصصی هر کدام یک خوراک بیشتر نمی‌پزند؛ حلیمی، کبابی، چلویی، جگرکی، کله‌پزی و بریانی. اما باز هیچ یک از این خوراک‌های اصیل و محبوب ایرانی، جز چلوکباب‌ها، در منوی رستوران‌های ایران جایی ندارند! و به همین خاطر است که در کتابچه‌های راهنمای ایرانگردی برای خارجیان هم فقط فرق پلو و چلو و شرح انواع کباب‌ها آمده است. هر جای دیگر جهان که بود، این تنوع خوراکی را جاذبه‌ای سیاحتی می‌کردند و دست‌کم در منوهای وطنی جایی به آن می‌دادند.

 ادامه این مطلب قشنگ را در ادامه مطلب بخوانید

فیلم آبگوشت خوری در قدیمی ترین قهوه خانه تهران در بازار بزرگ

دانلود فیلم روی لینک زیر کلیک کنید

دانلود

 ديزي ظرفي است كه آبگوشت را در آن مي‌پزند. هرچند با ورود انواع ديگ و

قابلمه استفاده از ديزي براي پخت آبگوشت كمتر شده است،

اما به هر حال هنوز هم بسياري از افراد آبگوشت واقعي را

آبگوشتي مي‌دانند كه در ديزي پخته شده باشد.

دانلود آهنگ اکبر گلپایگانی به نام درویش

می دونستی که خاک فرش منه رفتی نموندی
چرا بخت سپید و به سیاهی نشوندی
می دونستی فقط تو رو دارم رفتی نموندی
چرا مرغِ امیدو لز این خونه پروندی

برای دانلود روی لینک زیر کلیک کنید

دانلود

امروزی ها که نمی دونن یه سفر دور و دراز با پیکان چه حالی میده

یعنی حس و حالی که سفر با پیکان به شمال داره خریدن یک بنز SLS نداره.

می گی نه امتحان کن

نوار داش جوات یساری رو بگیر یه سر همین الان پاشو یه

سر با پیکان برو شمال می بینی چی میگم

يه پيغوم برات دارم پهلوون
کاکا رستم ميگفت چند شبه چشم به راهم
تا داش آکل بياد زير چارسو
ببرمش ميتب
ميگفت يارو ترسيده !
چي بهش بگم؟
داش آکل : غيض من براي کفتار کشتن نيست
بگو ميبينمش
کفارشم ميدم ، بزن به کوچه ..

***
لوتيه شيراز منم ، پهلوون اين خاک منم
با سه قطره خون ميجنگم چون يه ايثارگرم
رفيق برس به دادم ، وثيت نامم کنارم
اينجا بوف کور خاک شده ، پيش صادق هدايت
صداش زدم کرشد ، رفيق رفتو جاش اومد الکل
بابا دس خوش ، صبر کن ، چرا ميخواي جا بزاري دردو
اينجا غريبه ميبينن آشنارو ، رسمه بکشن آفتابو
تاريک بودن عادت شده ، ديگه نيس مثه داش آکل

***

برس به دادم اوس کريم
خاک پاتيم نوکريم
از گناهمون بگزري
هرچي خوردم پريد
آره مشتي ، مشتي ، دل مارو شکستي و رفتي، زت زياد
هرکي هستي واس خودتي ، فنتي نيس بزا باد بياد

***  

رفيق بي کلک مادره ، دل اينو اون آهنه
حق ياوره ، رب داوره ، رخصت بدي دست آخره
از ساغره معرفت ، ده يالا مرد حرف بزن
حالا که دلت پره حرفه ، به دلاي سنگ ، سنگ بزن
اينجا رفيقو نميگن داش ، تشنه بميري نميدن آب
پهلوونا که نميشن خاک ، اوس کريمو تو ببين از ما ، آه
بگير از فال حافظ نشون ، لوتي بميرو عاشق بمون
بزن تار که مرد خودتي ، واسه نامردا با دل بخون
يه روز که وقت رفتنه ، تاره سيبيلم تو دستمه
ختمه به خير ميشه چون دستمال يزديم دوره گردنه
پنچره اگه احوالت ، جا نمازو پس بردارش
اسم رفيقتو داد بزن ، چون نميزاره علي تنها شه

***  

برس به دادم اوس کريم
خاک پاتيم نوکريم
از گناهمون بگزري
هرچي خوردم پريد
آره مشتي ، مشتي ، دل مارو شکستي و رفتي، زت زياد
هرکي هستي واس خودتي ، فنتي نيس بزا باد بياد

 

این دیگه عکس کی هست ؟؟؟

وا این یکی دیگه کی می تونه باشه؟؟

تن مرد و نامرد یکیست زمانه بگذرد

تا بدانم مرد کیست

دل می‌رود ز دستم صاحب دلان خدا را
دردا که راز پنهان خواهد شد آشکارا
کشتی شکستگانیم ای باد شرطه برخیز
باشد که بازبینیم دیدار آشنا را
ده روزه مهر گردون افسانه است و افسون
نیکی به جای یاران فرصت شمار یارا
در حلقه گل و مل خوش خواند دوش بلبل
هات الصبوح هبوا یا ایها السکارا
ای صاحب کرامت شکرانه سلامت
روزی تفقدی کن درویش بی‌نوا را
آسایش دو گیتی تفسیر این دو حرف است
با دوستان مروت با دشمنان مدارا
در کوی نیک نامی ما را گذر ندادند
گر تو نمی‌پسندی تغییر کن قضا را
آن تلخ وش که صوفی ام الخبائثش خواند
اشهی لنا و احلی من قبله العذارا
هنگام تنگدستی در عیش کوش و مستی
کاین کیمیای هستی قارون کند گدا را
سرکش مشو که چون شمع از غیرتت بسوزد
دلبر که در کف او موم است سنگ خارا
آیینه سکندر جام می است بنگر
تا بر تو عرضه دارد احوال ملک دارا
خوبان پارسی گو بخشندگان عمرند
ساقی بده بشارت رندان پارسا را
حافظ به خود نپوشید این خرقه می آلود
ای شیخ پاکدامن معذور دار ما را